Waarom zijn genetisch gemodificeerde insectenresistente gewassen resistent tegen insecten? Dit begint met de ontdekking van het "insectenresistente eiwitgen". Meer dan 100 jaar geleden ontdekten wetenschappers in een molen in het kleine stadje Thüringen in Duitsland een bacterie met insectendodende eigenschappen en noemden deze Bacillus thuringiensis, naar de stad. De reden waarom Bacillus thuringiensis insecten kan doden, is omdat het een speciaal "Bt-insectenresistent eiwit" bevat. Dit Bt-eiwit is zeer specifiek en kan zich alleen binden aan "specifieke receptoren" in de darmen van bepaalde insecten (zoals vlinders en motten), waardoor de insecten doodgaan. De darmcellen van mensen, vee en andere insecten (niet-vlinders) hebben geen "specifieke receptoren" waaraan dit eiwit zich kan binden. Na het binnendringen van het spijsverteringskanaal kan het insectenremmende eiwit alleen worden verteerd en afgebroken en zal het zijn werking verliezen.
Omdat het Bt-eiwit, dat insecten afweert, onschadelijk is voor het milieu, mens en dier, worden bio-insecticiden met dit eiwit als hoofdbestanddeel al meer dan 80 jaar veilig gebruikt in de landbouw. Dankzij de ontwikkeling van transgenetische technologie hebben landbouwers het gen voor het "Bt-eiwit" in gewassen ingebracht, waardoor deze gewassen ook resistent zijn geworden tegen insecten. Insectenresistente eiwitten die werkzaam zijn tegen plagen, hebben geen effect op de mens nadat ze het spijsverteringskanaal zijn binnengedrongen. Voor ons wordt het insectenresistente eiwit verteerd en afgebroken door het menselijk lichaam, net als de eiwitten in melk, varkensvlees en planten. Sommigen zeggen dat, net zoals chocolade, dat door mensen als een delicatesse wordt beschouwd maar door honden wordt vergiftigd, genetisch gemodificeerde insectenresistente gewassen gebruikmaken van dergelijke soortverschillen, wat tevens de essentie van de wetenschap is.
Geplaatst op: 22 februari 2022