De Europese Unie onderzoekt momenteel of koolstofkredieten moeten worden opgenomen in haar koolstofmarkt. Deze stap zou de mogelijkheid tot compensatie van koolstofkredieten op de EU-koolstofmarkt in de komende jaren weer kunnen openstellen.
Eerder had de Europese Unie het gebruik van internationale CO2-kredieten op haar emissiemarkt vanaf 2020 verboden vanwege zorgen over goedkope internationale CO2-kredieten met lage milieunormen. Na de opschorting van het CDM nam de EU een strikt standpunt in ten aanzien van het gebruik van CO2-kredieten en verklaarde dat internationale CO2-kredieten niet gebruikt konden worden om de EU-doelstellingen voor emissiereductie in 2030 te halen.
In november 2023 stelde de Europese Commissie voor om een vrijwillig, hoogwaardig certificeringskader voor koolstofverwijdering in Europa vast te stellen. Dit voorstel kreeg na 20 februari voorlopige politieke goedkeuring van de Europese Raad en het Europees Parlement, waarna het definitieve wetsvoorstel op 12 april 2024 werd aangenomen.
We hebben eerder geanalyseerd dat de EU, vanwege diverse politieke factoren en internationale institutionele beperkingen, dringend een ontbrekend onderdeel van de koolstofmarkt moet creëren, zonder rekening te houden met de erkenning van of samenwerking met bestaande externe uitgevers van koolstofkredieten en certificeringsinstanties (Verra/GS/Puro, enz.), namelijk een officieel erkend EU-breed certificeringsmechanisme voor koolstofverwijderingskredieten. Dit nieuwe mechanisme zal officieel erkende definitieve koolstofverwijderingen opleveren en CDRS integreren in beleidsinstrumenten. De erkenning van koolstofverwijderingskredieten door de EU zal de basis leggen voor latere wetgeving die direct in het bestaande EU-koolstofmarktsysteem kan worden opgenomen.
Als gevolg hiervan zei Ruben Vermeeren, adjunct-hoofd van de afdeling EU-koolstofmarkt van de Europese Commissie, woensdag tijdens een conferentie georganiseerd door de International Emissions Trading Association in Florence, Italië: "Er wordt onderzocht of koolstofkredieten in de komende jaren in het systeem moeten worden opgenomen."
Daarnaast maakte hij duidelijk dat de Europese Commissie uiterlijk in 2026 moet beslissen of zij regels wil voorstellen om koolstofverwijderingskredieten aan de markt toe te voegen. Dergelijke koolstofkredieten vertegenwoordigen de eliminatie van koolstofemissies en kunnen worden gegenereerd via projecten zoals het planten van nieuwe CO2-absorberende bossen of het ontwikkelen van technologieën om kooldioxide uit de atmosfeer te halen. De kredieten die beschikbaar zijn voor compensatie op de EU-koolstofmarkt omvatten het toevoegen van verwijderingskredieten aan bestaande koolstofmarkten of het opzetten van een aparte EU-markt voor verwijderingskredieten.
Naast zelfgecertificeerde koolstofkredieten binnen de EU, biedt de derde fase van de EU-koolstofmarkt officieel een bruikbaar kader voor koolstofkredieten die worden gegenereerd in het kader van artikel 6 van het Akkoord van Parijs, en maakt duidelijk dat de erkenning van het artikel 6-mechanisme afhankelijk is van verdere vooruitgang.
Vermeeren concludeerde door te benadrukken dat de potentiële voordelen van een toename van de CO2-compensatie op de EU-markt onder meer inhouden dat het bedrijven een manier biedt om de uiteindelijke emissies die ze niet volledig kunnen elimineren, aan te pakken. Hij waarschuwde echter dat het stimuleren van het gebruik van CO2-credits bedrijven ervan zou kunnen weerhouden om daadwerkelijk hun emissies te verminderen en dat compensatie geen vervanging kan zijn voor daadwerkelijke maatregelen om de emissies te verminderen.
Geplaatst op: 26 april 2024