Wallaby's werden aan het einde van de 19e eeuw vanuit Australië geïntroduceerd voor de jacht, particuliere dierentuinen en de waarde van hun pels.
Omdat ze geen natuurlijke vijanden hebben, hebben ze zich aangepast aan de omstandigheden in Nieuw-Zeeland, en de huidige wilde populatie wordt geschat op meer dan een miljoen individuen.
Ze zijn misschien schattig en lief, maar ze vormen een serieuze bedreiging voor de biodiversiteit en de economie van Nieuw-Zeeland.
"Kangoeroes eten alles wat ze te pakken kunnen krijgen in onze inheemse bossen, inclusief de zaailingen die de toekomstige bossen zullen vormen," aldus Zane Jensen, operationeel manager van het Rotorua Department of Conservation in Nieuw-Zeeland.
Kangoeroes kunnen schade toebrengen aan herbebossing en productieve landbouwgrond, wat enorme economische verliezen veroorzaakt.
"Kangoeroes hebben Nieuw-Zeeland miljoenen dollars aan landbouwverliezen en milieuschade toegebracht," aldus Jason.
Het Ministerie van Milieu werkt samen met diverse instanties en het Nationale Programma ter Bestrijding van Kangoeroes in Tipumatoro om de verspreiding van deze dieren terug te dringen, met als uiteindelijk doel ze uit te roeien. De overheid investeert $1 miljoen over een periode van twee jaar om deze inspanningen te ondersteunen.
Jensen zei dat het ministerie van Milieu ook samenwerkt met de Maori van Bay of Plenty om "het bestaande aantal kleine kangoeroes te beperken" en verdere verspreiding te voorkomen.
"Dit heeft de vaardigheden en mogelijkheden van lokale Maori-stammen verbeterd, waardoor ze nu ook kangoeroebestrijding op hun eigen grondgebied kunnen toepassen."
De regionale raad van Bay of Plenty is verantwoordelijk voor de ongediertebestrijding in het gebied en is betrokken bij een uitroeiingsprogramma.
In juni heeft het regionale comité zijn regionale plan voor plaagdierbestrijding herzien en alle bekende wallabysoorten in de regio toegevoegd aan de lijst van soorten die moeten worden uitgeroeid of geleidelijk afgebouwd.
Uitroeiing houdt in dat plagen volledig worden vernietigd met als doel ze geheel uit het behandelde gebied te verwijderen. Progressieve bestrijding daarentegen is erop gericht de verspreiding van plagen buiten het gecontroleerde gebied te voorkomen.
Het North Island Central Wallaby Sanctuary maakt gebruik van natuurlijke kenmerken zoals rivieren, steile canyons en meren als barrières, en heeft ook omliggende bufferzones voor natuurbeschermingswerkzaamheden.
De wallabypopulatie in het quarantainegebied wordt geleidelijk aan uitgeroeid, te beginnen aan de rand, in de hoop de soort volledig te laten verdwijnen.
Maar zo eenvoudig is het niet. De centrale bufferzone van het Noordereiland beslaat ongeveer 260.000 hectare, ruwweg de grootte van Luxemburg.
Het centrale wallabyreservaat van het Noordereiland, inclusief de gele bufferzone, beslaat ongeveer 260.000 hectare. (Afbeelding: BOPRC)
Het werk gaat door: in 2024-2025 heeft de regionale raad 15 kleine kangoeroes gedood en zijn nog eens 1988 exemplaren onder controle, wat betekent dat hun verspreiding buiten de gecontroleerde zone is voorkomen.
"De huidige focus ligt op het opsporen en uitroeien van alle wallaby-populaties buiten hun kerngebied," aldus Davor Bejakovic, wallaby-projectmanager van de regionale raad van Bay of Plenty.
De aannemer gebruikte kangoeroehonden en cameravallen om de kangoeroepopulatie te lokaliseren en het verspreidingsgebied ervan in kaart te brengen.
"Mocht er buiten de quarantainezone een kleine populatie kangoeroes overblijven, dan zal de gemeenteraad samen met de landeigenaren een plan ontwikkelen en uitvoeren om het aantal van deze dieren te beheersen," aldus Bejakovic.
"In deze gebieden is het aantal gedode wallaby's niet belangrijk; het gaat erom of er überhaupt nog wallaby's overleven, want onze taak is om de laatste wallaby's in het gebied te vinden en te doden."
"Operaties ter bestrijding van kangoeroes worden uitgevoerd op strategische locaties binnen de afgebakende zone door middel van nachtelijke schietoefeningen."
De regionale raad is verantwoordelijk voor het vangen en uitroeien van plaagdieren zoals kangoeroes en geiten, en landeigenaren zijn verantwoordelijk voor het beheersen van de aantallen van deze diersoorten.
In het jaar dat eindigde op 30 juni ontving het Regionaal Comité 147 klachten van het publiek over andere dierlijke plaagdieren. Deze plaagdieren, zoals konijnen, wezels en opossums, worden als een bedreiging beschouwd vanwege hun aanhoudende aanwezigheid in het gebied. Het Regionaal Comité kon geen precieze gegevens verstrekken over welke plaagdieren de meeste klachten veroorzaakten.
De districtsraad kan aanbevelingen doen voor het beheer, maar de verantwoordelijkheid ligt bij de grondeigenaar of huurder.
Dit jaar werd ook het probleem van bijna 1.000 verwilderde geiten aangepakt, waarvan er acht werden afgeslacht en 960 onder controle werden gebracht. Dit jaar viert het programma ter bestrijding van verwilderde geiten in East Bay of Plenty zijn 20-jarig jubileum.
De afgelopen twintig jaar zijn er ongeveer 35.000 geiten in gevangenschap gefokt, tegen een kostprijs van 10 miljoen dollar. Deze geiten werden samengepakt op een oppervlakte die overeenkomt met meer dan een miljoen voetbalvelden.
Matthew Nash is lokaal correspondent voor de Rotorua Daily Mail en specialiseert zich in democratievraagstukken. Hij heeft ook geschreven voor SunLive, levert regelmatig bijdragen aan RNZ en werkte acht jaar als voetbaljournalist in het Verenigd Koninkrijk.
Geplaatst op: 30 december 2025